យោងតាមមន្ទីរទេសចរណ៍ខេត្តអានយ៉ាង ក្នុងរយៈពេលប្រាំខែដំបូងនៃឆ្នាំ ២០២៦ វិស័យ “ឧស្សាហកម្មគ្មានផ្សែង” របស់ខេត្តបានផ្លាស់ប្តូរខ្លាំងក្លា ដោយស្វាគមន៍ភ្ញៀវទេសចរជាង ១៣,៣ លាននាក់ កើនឡើង ១២,១% បើប្រៀបធៀបទៅនឹងរយៈពេលនេះឆ្នាំមុន ដោយមានប្រាក់ចំណូលសរុប ៣៣,១៦៩ ពាន់លានដុង សម្រេចបានស្របគ្នាប្រមាណ ៥៣,២% និងជិត ៥០% នៃផែនការប្រចាំឆ្នាំ។
បញ្ជាក់ពីជំហររបស់កោះភូក្វឹក
ចំណុចលេចធ្លោរបស់ខេត្តអានយ៉ាងគឺទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរខ្លាំងក្នុងឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំវៀតណាម(ឆ្នាំមមី) និងពិធីបុណ្យនិទាឃរដូវឆ្នាំ ២០២៦ ទិវារម្លឹកវិញ្ញាណក្ខន្ធស្តេចហ៊ុង (ថ្ងៃទី ១០ នៃខែទី ៣ ច័ន្ទគតិ) ខួបលើកទី ៥១ ឆាំ្នទិវារំដោះភាគខាងត្បូងវៀតណាមថ្ងៃទី ៣០ ខែមេសា និងទិវាពលកម្មអន្តរជាតិថ្ងៃទី ១ ខែឧសភា។ ភ្ញៀវទេសចរមិនត្រឹមតែធ្វើដំណើរធម្មយាត្រាទៅកាន់តំបន់ភ្នំ៧ហៅថាត់សឺនអានយ៉ាងដ៏អាថ៌កំបាំង និងជំនឿខាងវិញ្ញាណប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងទទួលបានបទពិសោធន៍ពីទម្រង់ទេសចរណ៍ចម្រុះដូចជា ទេសចរណ៍ឆ្នេរ និងកោះ ទេសចរណ៍អេកូឡូស៊ី និងទទួលបានបទពិសោធន៍នៅក្នុងតំបន់ទេសចរណ៍នៃស្រែចម្ការផងដែរ។
ព្រមជាមួយនោះ តំបន់ពិសេសភូក្វឹកត្រូវបានសម្គាល់ដោយការវិលត្រឡប់ដ៏ខ្លាំងក្លារបស់ភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិ ជាមួយភ្ញៀវទេសចរជាង ១,១៧ លាននាក់ កើនឡើង ៥១% ស្មើជិត ៩៩% នៃភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិសរុបមកកាន់ខេត្តទាំងមូល។
ចំនួនភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិដែលមកទស្សនាកោះពេជ្រភូក្វឹកបានកើនឡើងគួរឲ្យកត់សម្គាល់ដោយសារតែការធ្វើឲ្យប្រសើរឡើងនូវអាកាសយានដ្ឋានអន្តរជាតិភូក្វឹក ដែលបានបង្កើនពលានុភាពបម្រើភ្ញៀវ ដោយជើងហោះហើរត្រង់ជាច្រើនពីកូរ៉េខាងត្បូង ចិន សិង្ហបុរី ថៃ។ល។ គោលនយោបាយលើកលែងទិដ្ឋាការរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃ ដែលបង្កលក្ខណៈងាយស្រួលសម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិ និងកាត់បន្ថយឧបសគ្គនីតិវិធីចូល និងចេញ ព្រមទាំងការអភិវឌ្ឍខ្សែសង្វាក់រមណីយដ្ឋានផ្កាយ ៥ សួនកម្សាន្ត និងកាស៊ីណូដោយក្រុមហ៊ុន Vinpearl និង Sun Group ដែលបង្កើតជាចំណុចលេចធ្លោមួយ។ កៗ។ ទន្ទឹមនិងនោះកោះភូក្វឹកបានទទួលស្គាល់ជាគោលដៅទេសចរណ៍លំដាប់ពិភពលោកដែលមាននិន្នាការពេញនិយមបំផុតនៅឆ្នាំ ២០២៦និងរៀបចំព្រឹត្តិការណ៍វប្បធម៌និងកីឡាអន្តរជាតិជាច្រើន។ និន្នាការឆ្ពោះទៅរកទេសចរណ៍រមណីយដ្ឋានសម្រាកលំហែកាយបៃតង ដែលភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិស្វែងរកគោលដៅដែលនៅជិតធម្មជាតិ មានសុវត្ថិភាព ដោយចីរភាព ស្របតាមសក្តានុភាពរបស់កោះពេជ្រ។
យោងតាមលោក ប៊ួយក្វឹកថៃ ប្រធានមន្ទីរទេសចរណ៍ខេត្តអានយ៉ាងសង្កត់ធ្ងន់ថា កោះភូក្វឹកបានក្លាយជា “ក្បាលនាវា” ដែលនាំយករូបភាពខេត្តអានយ៉ាងទៅកាន់ពិភពលោក ជួយឲ្យខេត្តបង្កើនកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងកម្លាំងប្រកួតប្រជែងក្នុងវិស័យទេសចរណ៍នៅក្នុងតំបន់។ នៅពេលដែលភូក្វឹកទាក់ទាញភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិមកកាន់កោះពេជ្រ បណ្តាមូលដ្ឋានផ្សេងៗទៀតដូចជា ហាទៀន រ៉ាចយ៉ា ហនសឺន ចូវដុក ភ្នំស្វាម ភ្នំពពាល ត្រាស៊ឺជាដើម មានឱកាសទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីការពង្រីកលំហូរភ្ញៀវទេសចរ។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះដែរ នេះគឺជាជំហានមួយសម្រាប់ខេត្តដើម្បីត្រៀមខ្លួនសម្រាប់សន្និបាតកំពូល APEC ២០២៧ នៅភូក្វឹក និងលើកកម្ពស់ឋានៈតំបន់។ ប្រការនេះមិនត្រឹមតែបញ្ជាក់ពីឋានៈរបស់ភូក្វឹកប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងបង្កើតនូវឥទ្ធិពលផ្សព្វផ្សាយ បង្កើនរូបភាព និងភាពទាក់ទាញសម្រាប់វិស័យទេសចរណ៍ខេត្តអានយ៉ាងទាំងមូល។ វិស័យទេសចរណ៍បានធ្វើសេនាធិការជូនគណៈកម្មាធិការប្រជាជនខេត្តឲ្យដាក់ជូននាយករដ្ឋមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលដើម្បីអនុម័តគម្រោងរៀបចំភូក្វឹកឲ្យក្លាយជាមជ្ឈមណ្ឌលទេសចរណ៍អេកូឡូស៊ីគុណភាពខ្ពស់លំដាប់អន្តរជាតិ ដើម្បីធ្វើជាត្រីវិស័យសម្រាប់ជំហានយូរអង្វែង។
បច្ចេកវិទ្យាឌីជីថលជួយអភិវឌ្ឍវិស័យទេសចរណ៍
ក្នុងការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍ ខេត្តបានធ្វើទំនើបកម្មយ៉ាងខ្លាំងនូវកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងគ្រប់គ្រង និងផ្សព្វផ្សាយ ដោយរួមបញ្ចូលគ្នានូវការផ្សព្វផ្សាយបែបប្រពៃណីជាមួយនឹងបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល។ ខេត្តអានយ៉ាងបានអនុវត្តប្រព័ន្ធគេហទំព័រដែលរួមបញ្ចូលវីដេអូជាក់ស្តែងនិម្មិត ប្រព័ន្ធលក់សំបុត្រតាមអនឡាញ និងកម្មវិធីទូរស័ព្ទ ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយរូបភាព។ កាមេរ៉ា AI ត្រូវបានដាក់ឲ្យប្រើប្រាស់ដើម្បីគ្រប់គ្រងភ្ញៀវទេសចរនៅតាមតំបន់ទេសចរណ៍។ ខេត្តបានធ្វើឌីជីថលទិន្នន័យទេសចរណ៍និងគេហទំព័រប្រសើរឡើងដើម្បីធ្វើឲ្យកាន់តែងាយស្រួលសម្រាប់អង្គការ និងបុគ្គលក្នុងការស្វែងរក និងសិក្សាព័ត៌មាន។
បច្ចុប្បន្ននេះ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងសេវាកម្មរបស់ខេត្តកំពុងមានភាពជំនាញកាន់តែខ្លាំងឡើង ដោយមានកន្លែងស្នាក់នៅជាង ១.១៥០កន្លែង និងបន្ទប់ជិត ៤០.០០០ បន្ទប់ ដែលបំពេញតម្រូវការចម្រុះចាប់ពីមធ្យមរហូតដល់ប្រណីត។ អ្នកបម្រើសេវាកម្មមានលក្ខណៈស្តង់ដារ ជាមួយនឹងមគ្គុទ្ទេសក៍ទេសចរណ៍មានអាជ្ញាប័ណ្ណប្រតិបត្តិការជាង ៥៩០ នាក់ និងក្រុមហ៊ុនទេសចរណ៍ធម្មយាត្រាបានផ្តល់អាជ្ញាប័ណ្ណចំនួន ១៤៣។ ការរៀបចំយ៉ាងហ្មត់ចត់អំពីមូលដ្ឋានសម្ភារៈ ធនធានមនុស្ស និងការធានាសន្តិសុខសណ្តាប់ធ្នាប់នៅតាមតំបន់ទេសចរណ៍បានបង្កើតជាបរិយាកាសទេសចរណ៍សុវត្ថិភាព និងរួសរាយរាក់ទាក់សម្រាប់ភ្ញៀវទេសចរ។
បន្ទាប់ពីការរួមបញ្ចូលខេត្ត ខេត្តអានយ៉ាងមានធនធានធម្មជាតិយ៉ាងសម្បូរបែបចាប់តាំងពីវាលរាប ព្រំដែន ព្រែកទន្លេ រហូតដល់ព្រែភ្នំ និងកោះសមុទ្ទដ៏អស្ចារ្យ។ ប្រការនេះបានផ្តល់ឲ្យខេត្តអានយ៉ាងនូវប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីទេសចរណ៍ដ៏សម្បូរបែប និងលំដាប់ខ្ពស់។ ភូក្វឹកនៅតែបន្តបានកំណត់ជាមជ្ឈមណ្ឌលសេវាកម្មទេសចរណ៍អេកូឡូស៊ីគុណភាពខ្ពស់និងសេវាកម្មកោះសមុទ្ទលំដាប់ជាតិ និងអន្តរជាតិ។ ចង្កោមហាទៀន - គៀនលឿង - គៀនហៃ បញ្ជាក់ពីឋានៈរបស់ខ្លួនជាមួយនឹងទេសចរណ៍អេកូឡូស៊ីកោះសមុទ្ទដែលភ្ជាប់ជាមួយនឹងកេរដំណែលប្រវត្តិសាស្ត្រ និងវប្បធម៌ពិសេស។ ចង្កោមវិញទេ - ភ្នំពាពាល(នុយកាំ)រក្សាបានពាណិជ្ជសញ្ញាទេសចរណ៍ខាងវិញ្ញាណដ៏ល្បីល្បាញជាមួយវត្តលោកយាយភ្នំស្វាមនិងតំបន់ទេសចរណ៍ភ្នំពពាល។ ស្របពេលជាមួយគ្នានេះដែរប្រព័ន្ធ “សួតបៃតង”រួមមានឧទ្យានជាតិអ៊ូមិញធឿង ឧទ្យានជាតិភូក្វឹក និងព្រៃស្មាច់ត្រាស៊ឺបង្កើតជាបណ្តាញទេសចរណ៍អេកូឡូស៊ីព្រៃឈើ ការស្រាវជ្រាវវិទ្យាសាស្ត្រ និងទេសចរណ៍បទពិសោធន៍ដ៏សម្បូរបែប ដែលកម្ររកឃើញនៅកន្លែងផ្សេងទៀត។
យោងតាមលោក ប៊ួយក្វឹកថៃ ប្រធានមន្ទីរទេសចរណ៍ខេត្តអានយ៉ាងខេត្តបាន មានគោលដៅស្វាគមន៍ភ្ញៀវទេសចរចំនួន ៣៩,៥ លាននាក់នៅឆ្នាំ ២០៣០ ក្នុងនោះភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិជាង ៣ លាននាក់ តាមរយៈនោះនាំវិស័យទេសចរណ៍ក្លាយជាច្រកទ្វារសំខាន់មួយដែលតភ្ជាប់សេដ្ឋកិច្ចរបស់ខេត្តនៅក្នុងតំបន់អាស៊ាន ដោយមានគោលបំណងក្លាយជាគោលដៅទេសចរណ៍ឆ្នេរសមុទ្ទនិងកោះលំដាប់ពិភពលោក និងជាមជ្ឈមណ្ឌលទេសចរណ៍បៃតងនៃតំបន់។
ដើម្បីសម្រេចបានបំណងប្រាថ្នានេះ ខេត្តកំពុងផ្តោតលើដំណោះស្រាយសំខាន់ៗ។ ក្នុងនោះ អាទិភាពចម្បង គឺកំណែទម្រង់នីតិវិធីរដ្ឋបាល ស្នើសុំឲ្យមានការពង្រីកគោលនយោបាយលើកលែងទិដ្ឋាការសម្រាប់អ្នកទេសចរអន្តរជាតិ និងលើកកម្ពស់ការផ្លាស់ប្តូរឌីជីថលក្នុងការគ្រប់គ្រង និងការផ្សព្វផ្សាយ។ ប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូនតភ្ជាប់រវាងអាកាសយានដ្ឋាន និងកំពង់ផែជាមួយមជ្ឈមណ្ឌលទេសចរណ៍បានបញ្ចប់ក្នុងទីសដៅស្របគ្នា និងទំនើប។ អានយ៉ាងមានគោលបំណងអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍បៃតង និងប្រកបដោយចីរភាពដោយផ្អែកលើសសរស្តម្ភបីគឺ ខ្សែសង្វាក់តម្លៃសេដ្ឋកិច្ចទេសចរណ៍ អានយ៉ាងតម្រង់ទិសអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍បៃតង ធនធានមនុស្សនៅនឹងកន្លែងគុណភាពខ្ពស់ និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធទំនើប។
ជាពិសេស ខេត្តបានឆ្លៀតឱកាសច្រើនបំផុតពីព្រឹត្តិការណ៍ APEC ២០២៧ ដែលជាកាណាលដ៏សំខាន់មួយដើម្បីជួយខេត្តឲ្យសម្រេចបាននូវគោលដៅអំពីកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិ និងការផ្សព្វផ្សាយរូបភាព។ ជាក់ស្តែងគឺការជំរុញនិងកំណត់ទីតាំងពាណិជ្ជសញ្ញាទេសចរណ៍អានយ៉ាងនៅលើផែនទីទេសចរណ៍ពិភពលោក។ ផ្តោតលើការជំរុញខ្លាំងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការជាមួយបណ្តាប្រទេសនៅក្នុងតំបន់អាស៊ាន និងប្រទេសដែលមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងទីផ្សារទេសចរណ៍ និងតភ្ជាប់កាន់តែស៊ីជម្រៅជាមួយខឿនសេដ្ឋកិច្ចទេសចរណ៍ពិភពលោក៕
ប្រែ៖ ណារីពៅ
